การรักใครสักคนมันทรมารมากขนาดนนี้เลยเหรอ
มันทำให้ฉันต้องมานั่งร้องไห้ไ้ด้ทุกวันอย่างนี้
แล้วจะลบความรู้สึกนี้ได้ยังไงในเมื่อมันรักไปแล้ว
ไม่ใช่ว่าไม่เหนื่่อยไม่ใช่ว่าไม่อยากให้มันทรมารไปมากกว่านี้
แต่มันหยุดไม่ได้หยุดรักไม่ได้
....เมื่อก่อนเป็นคนที่ฉันไม่รู้จักแต่ฉันแอบชอบเค้ามา1ปีเต็ม
แล้วทำไมคนที่ฉันรู้จักกับเมื่อก่อนถึงได้ต่างกันอย่างนี้
แล้วทำไมฉันต้องรักคนปัจจุบันของแก
ถ้าเปลี่ยนใจไปรักใครได้ฉันรักไปแล้ว
ไม่ต้องให้แกหรือใครมาสั่ง
ทำไมฉันต้องเป้นแบบนี้ด้วยนะ
เจ็บกับทรมารมันต่างกันมาก
ฉันเข้าใจในวันนี้เอง
แผลที่เกิดกับตัวยังไม่สามารถทำให้ฉับเจ็บได้มากกว่านี้อีกแล้ว
...............................
เลือด.....
ต้องเจ็บทั้งตัวและหัวใจไปอีกนานแค่ไหนละ
ความรู้สึกเค้ามันเป้นของเล่นแกไปแล้วสินะ
ไม่อยากร้องไห้ทุกวันอย่างนี้หรอกนะ
แต่น้ำตามันไหลเอง
จะไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้แล้ว
เดี๋ยวจะเป็นการเข้าข้างตัวเองคิดไปเองฝ่ายเดียว
เพราะความจริงที่ได้รุ้มาทำให้ทรมารจริงๆ
ถ้าวันหนึ่งไม่มีเค้าแกจะคิดถึงเค้าเหมือนที่เค้าคิดถึงแกบ้างไหม.......
Coins
แล้วการแสดงต้องทามเบื้องหลังด้วยช่ายป่าวอ่ะ